Pierwsza monografia poświęcona uczeniu się języka hiszpańskiego w Polsce przedstawionemu z perspektywy postaw edukacyjnych w ujęciu konstruktywistycznym. Publikacja składa się z czterech części, z których pierwsze trzy, o charakterze teoretycznym, dotyczą zagadnienia postawy, konstruktywizmu i autonomii. Analizowane są one w kontekście uczenia się i nauczania języków obcych, w szczególności języka hiszpańskiego. Autorka zwraca uwagę na istotę motywacji, wartości i przekonań, pojęć ściśle związanych z postawą, w uczeniu się języków obcych. Przedstawia zagadnienie kompetencji nauczyciela języka obcego w odniesieniu do podejścia konstruktywistycznego, analizując m.in. cechy dobrego nauczyciela języka obcego, który pomaga uczniom (zwłaszcza aktywnym, autonomicznym i wewnętrznie zmotywowanym) w budowaniu ich nowej wiedzy językowej i kulturowej. Omawia rolę autonomii i rozwoju postaw autonomicznych uczniów aktywnych i/lub zdolnych, którzy biorą udział w zawodach olimpiady językowej. W rozdziale czwartym zaś prezentuje swoje wyniki badania empirycznego dotyczącego postaw uczniów aktywnych uczących się języka hiszpańskiego w polskich szkołach ponadpodstawowych.