Książka dotyczy osiemnastowiecznych dziejów niewielkiego państwa niemieckiego, jakim było landgrafstwo Hesji-Darmstadt powstałe w wyniku podziału dynastycznego w 1567roku, leżące nad rzekami Renem, Menem oraz Lahn i Eder. Państwo, zamieszkałe ok. 1700 roku przez nieco ponad sto tysięcy mieszkańców, wchodziło w skład Rzeszy Niemieckiej, czyli Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, rządzonej coraz bardziej nominalnie przez cesarza rzymskiego z Wiednia - stolicy habsburskich arcyksiążąt austriackich, w praktyce było jednak niezależne, czego dowodzą choćby okresowe konszachty landgrafów z Francją, mimo iż zwykle kraj ten stanowił dla Hesów śmiertelne zagrożenie. Książka umożliwia polskiemu czytelnikowi spojrzenie na dzieje XVIII wieku, tym razem oczami nie Francuzów, czy Brytyjczyków, lecz mieszkańców sielskiego landgrafstwa.